Mam nieco ponad trzydzieści lat i głowę pełną siwych włosów, czy można uznać, że jestem dziwna? Pewnie tak. Pewnie też znajdzie się mnóstwo rzeczy, które mnie wydają się normalne, a jednak mogłyby mnie zdefiniować jako dziwnego człowieka… Pewnie jest we mnie mnóstwo rzeczy, które mnie wydają się dziwne, a dla innych będą zupełnie normalne. I co? I nic właściwie… A Ty? Czujesz się czasem nieco samotny? Wyobcowany? Może dziwny? Jeśli któraś z odpowiedzi na to pytanie jest twierdząca, koniecznie musisz poznać Rumpla Chwasta! 

Oplus_131072

Rumpel Chwast ma trzy cienkie włosy, pięć krzywych zębów, zieloną skórę i jedną nogę nieco krótszą od drugiej. Na co dzień kryje się więc w kanałach, głęboko przekonany, że gdyby odważył się wyjść do ludzi mogliby go oni wyśmiać, wystraszyć się albo też obrzucić kamieniami. Walcząc z samotnością czasem wyobraża sobie siebie tam na górze, wśród innych, a pewnego dnia stwarza sobie nawet przyjaciela ze starych słodyczy. Choć Karl Słodyczak wyłącznie wisi na ścianie, nie mogąc Rumplowi odpowiedzieć, jest jednak wyśmienitym słuchaczem. I tak mija dzień za dniem, a Rumpel jedynie od czasu do czasu głęboko wierząc w to, że nikt go nie dostrzega przywdziewa na siebie skórkę od banana i udając kupkę śmieci wynurza się na zewnątrz. Tylko jeden, jedyny dzień w roku jest dla niego okazją, by wmieszać się w tłum i bawić wśród innych – to Doroczna Parada Piżamowców i Watocukrowych Naleśnikowców. Co się jednak stanie, gdy właśnie w tym jednym, najważniejszym dniu, kubeł na śmieci okaże się pusty i Rumpel nie znajdzie swojego przebrania?

Rumpel Chwast to urocza opowieść o inności i wyobcowaniu, ale też o ramkach, tworzonych przez nas samych, w które też sami na siłę i często za wszelką cenę próbujemy się wcisnąć. Cechy, które wydają nam się dziwne są tym, co nas wyróżnia i definiuje, co sprawia, że wcale nie jesteśmy gorsi, ale na swój sposób wyjątkowi. Kompleksy? Każdy je ma. Warto jednak pamiętać, że nasze kompleksy na ogół widzimy wyłącznie my sami. Nie warto pozwolić, by kilka krzywych zębów i głowa pełna siwych włosów pozbawiła nas całej radości. 

Ps. A moje młodsze dziecko kazało mi koniecznie dopisać, że książka jest po prostu EKSTRA!

Matthew Gray Gubler, Rumpel Chwast. Opowieść o bananach, przynależności i byciu sobą, Kraków, Wydawnictwo Znak 2024

wpis powstał we współpracy z wydawnictwem Znak Emotikon, a książkę można kupić m.in. TUTAJ